Prof Vansteenwegen in de Standaard over relatietherapie Link


 Wat verwachten we van een relatie?

Enerzijds zijn er hoge verwachtingen wat de liefde betreft, anderzijds  wordt de liefde banaal als ons gevloel ,onze verliefdheid over is.Dan is de relatie ook over.Dit is een beetje de huidige mentaliteit: van de ene kant wordt het liefdesgevoel hoog ingeschat, en van de andere kant worden relaties sneller gestopt dan vroeger.

Vroeger was het huwelijk meer een soort vennootschap, gericht op voortplanting.Overleven was belangrijker dan het intieme.

Was het vroeger niet beter?

Mensen verstaan te veel onder ’gevoel’ de passie en die gaat na een periode van verliefdheid  over.Uiteraard ben je in een lange relatie niet
voortdurend en gepassionneerd gelukkig.Het basisgevoel in de relatie moet goed zitten en is een soort termometer van de relatie .Scheiden was vroeger uit den boze, maar is nu misschien te vanzelfsprekend geworden.

Nu gaat men soms ondoordacht en vlug over tot een relatiebreuk.Uit studies blijkt dat dit vooral negatief zou zijn voor de kinderen.Die hebben dan meer psychologische en materiele problemen.Later gaan ze ook vaker scheiden en geloven minder in waarden en de zin van relaties en seks.Het wekelijks verhuizen en koffers pakken doet hen blijkbaar geen goed.

Maakt verliefdheid blind of juist helderziend?

Verliefdheid is inderdaad een oogziekte.Je ziet méér, zelfs dingen die er niet zijn.Je ziet de ander zoals je hem zou willen of wensen.

Het is een illusie en dit beeld van de ander wordt stilaan nuchterder.Van de andere kant is verliefdheid ook een grote kracht,een sterke energie, die mensen uit zichzelf  haalt en naar elkaar toe brengt.Verliefdheid is nodig om een relatie te beginnen.Maar een relatie begint  waar verliefdheid ophoudt. Dan pas komen we tot een langdurige betrokkenheid met elkaar. Het geluk in de relatie wordt meer een soort tevredenheid.Het is niet continu, niet altijd zo hevig, maar toch goed genoeg.Het leidt ertoe dat je kunt genieten van de kinderen die opgroeien , van een gezamelijk reisje.


Is liefde dan ook een gevecht?

Het is leren omgaan met verschil, en dat is lastig. Zo is het ook in de samenleving:je moet eerst de verschillen zien, ze kunnen een naam geven  en dan leren aanvaarden.Dan pas kun je verdraagzaam zijn en liefhebben.Elkaar in een relatie zien als gelijkwaardig en toch anders, verschillend.


Toch worstelen veel mensen met de aandrang om hun partner te veranderen of te modelleren naar het eigen ideaalbeeld.


Vroeger probeerden we veel meer de partner te veranderen.Sinds een tiental jaar ligt het accent meer op het aanvaarden van elkaar.We hebben allemaal onveranderlijke kenmerken.Waarom die per se willen veranderen? Een vrouw die erg dynamisch is, zal van haar trage man nooit een energieke kunnen maken. Voor een man die van stiptheid houdt, is het misschien ook makkelijker om te leren aanvaarden dat zijn vrouw veel tijd nodig heeft.


Het is belangrijk om in te zien dat ook goede paren nooit alles oplossen. Je kunt ’s morgens aan tafel een discussie hebben, die niet uitgepraat is tegen dat je naar je werk moet. Dat blijft dan op tafel liggen, en er gebeurt verder niets mee.

Maar is de mens wel gemaakt om voor altijd bij één ander te blijven?

Samenzijn kan niets betekenen.Het is beter uit elkaar te gaan als er bevoorbeeld huiselijk geweld is.Het is niet omdat een relatie lang duurt dat ze goed is.Soms kan men beter uit elkaar gaan, in plaats van te lang samen te blijven.

Toch kan er ook heel veel deugd en diepgang zitten in een langdurige relatie. De confrontatie met elkaar die je altijd weer aangaat, houdt je wakker en verkwikt je persoonlijkheid. Natuurlijk wordt het na enkele jaren wat voorspelbaar, maar de originaliteit van die combinatie tussen die twee mensen, en geen andere, blijft bestaan. Ook als het eens wat moeilijker gaat en je tijdelijk door de woestijn moet. Daar is zeker ook waardevol en de moeite om voor te gaan.

’Als liefde niet volstaat. Over hulp aan koppels’. Het verschijnt bij LannooCampus en kost 24,95 euro.