‘Borderliners’ kampen met verlatingsangst, ze zijn emotioneel labiel, ze hebben instabiele relaties, ze kunnen moeilijk hun agressie beheersen, ze ervaren het leven als zinloos en leeg, vaak zijn ze zeer zelfdestructief… Psychiater Dirk De Wachter ziet deze gedragingen en houdingen niet alleen opduiken bij individuele mensen, maar herkent ze ook in de maatschappij als geheel.


Het eerste criterium is verlatingsangst . Hebben we dat niet allemaal? Hetgrote aantal echtscheidingen en het besef dat ook jouw gezin uiteen kan vallen, werken dat zeker in de hand. Er is een grote kloof tussen wat de meesten van ons verlangen : een levenslange, hechte liefdesrelatie, en de realiteit .

Tweede kenmerk zijn instabiele en intense relaties.Het romantische ideaal van intensiviteit, hevig verlangen en passie leidt onherroepelijk tot instabiliteit.Huwelijken duren bij ons gemiddeld 12,5 jaar. Zonder daarover een oordeel uit te spreken , kan je stellen dat wie op zoek blijft naar die hevige intensiteit, vroeg of laat uitgekeken raakt op een langer durende relatie en op zoek moet naar iets nieuws.

Onaangepaste beheersing van agressie is een ander punt. Geweld is er altijd geweest en het is niet zozeer de omvang van het geweld die toegenomen is , maar het nutteloze afreageren . Agressie die nergens toe dient is een relatief nieuw gegeven , wellicht heeft het te maken met onze hoge verwachtingen : genieten van het leven en tegelijk ook heel hard presteren . Leven onder de druk van het onmogelijke kan kortsluiting veroorzaken.

Een ander kenmerk is de labiliteit van het gevoelsleven.
Velen blijven hun hele leven het ultieme najagen, maar het glipt hen voortdurend door de vingersomdat na elke topervaring de ontgoocheling volgt: dat dit toch niet het volmaakte geluk bracht.Meer hebben vermindert het verlangen niet, de grens van het verlangen wordt voortdurend verlegd. ’The sky is the limit’ of verlangen heeft geen grens.Na het’ waawgevoel’ is het gewone bleker dan tevoren. Het is een opdracht om in het bleke de schoonheid te vinden en dat geeft levensvoldoening.

Een ander element is impulsiviteit.Er wordt niet verwacht dat de mensen zelf hun grenzen bewaken op gebied van eten , geld uitgeven ...Neen , alleen de gevolgen van ongecontroleerd gedrag worden aangepakt.
Zoals een maagring en oplossing is voor onze eetstoornis.

Een gevoel van zinloosheid en leegte.Door grenservaringen proberen we daarvan weg te lopen, maar zo wordt de leegte alleen maar groter.We moeten durven nadenken over dit leven en er inspiratie voor zoeken. Zelfdoding is een toenemend fenomeen dat samenhangt met de zinloosheids-ervaring en de prestatiemaatschappij waarbij mensen uit de boot vallen .

Naar :Borderline-manie: de vermaatschappelijking van een diagnose door Dr. Dirk De Wachter