Remgeld:

 is de persoonlijke bijdrage van patiënt voor zijn medische onkosten .
Sommige patiënten betalen voor medische prestaties minder remgeld. Men spreekt over patiënten met verhoogde tegemoetkoming
Wie?
• de wezen, invaliden, gepensioneerden en weduwen (zogenaamde WIGW)
• gehandicapte kinderen met een lichamelijke of geestelijke ongeschiktheid van ten minste 66 %
• de gedurende minstens 1 jaar volledig werklozen ouder dan 50 jaar.

Een verhoogde tegemoetkoming geldt ook voor de volgende categorieën van rechthebbenden (met inbegrip van hun echtgenoot/levenspartner en hun personen ten laste):

• rechthebbenden op het "leefloon" van het OCMW
• rechthebbenden op een gelijkaardige hulp van het OCMW
• personen die de inkomensgarantie voor bejaarden genieten
• rechthebbenden op één van de uitkeringen van gehandicapten volgens de wet van 27-02-1987.
(gezondheid.be)

Omnio-statuut
OMNIO is bedoeld voor arbeiders, bedienden, zelfstandigen, werklozen, zieken, … met een moeilijke financiële gezinssituatie.
(Gezin: één of meerdere personen die officieel op hetzelfde adres gedomicilieerd zijn, al dan niet met familieband. )
Mensen die hiervoor in aanmerking komen betalen minder remgeld.

Wie kan een aanvraag doen?
Het inkomen speelt hier een doorslaggevende rol: de inkomsten die in aanmerking worden genomen zijn de bruto belastbare inkomens (zoals vastgesteld in de reglementering betreffende de verhoogde tegemoetkoming) van het voorgaande jaar. Voor een aanvraag in 2008 moeten de jaarlijkse bruto belastbare inkomens van een alleenstaande of van het gezin, voor 2007, lager zijn dan 13 543,71 EUR. Dat bedrag verhoogt met 2 507,30 EUR per gezinslid, ander dan de aanvrager. Elk jaar is er een herziening van de gezinssituatie.
(Wat is een gezin: één of meerdere personen die officieel op hetzelfde adres gedomicilieerd zijn, al dan niet met familieband)

Meer uitleg op Riziv site

De derde-betaler regel:
Systeem waarbij een verzekeringsinstelling (bv. ziekenfonds) de kosten voor geneeskundige verzorging rechtstreeks regelt met de zorgverlener (bv. arts, ziekenhuis), zodat de patiënt enkel het remgeld en eventuele ereloonsupplementen moet betalen aan de zorgverlener.
Voor weduwen , invaliden , gepensioneerden en wezen met een bescheiden inkomen ( W I G ‘S) gelden gunstiger voorwaarden (geringer of geen remgeld )


MAF:

Dit is een maximumfactuur .Deze geeft aan dat er een plafond is voor het  bedrag uitgegeven  aan verzekerde en noodzakelijke gezondheidskosten .
Afhankelijk van de sociale categorie  en het  inkomen is het grensbedrag 450 a 2500 euro .
Welke kosten komen in aanmerking : prestaties huisarts, specialist , kinesist , verpleegkundige en paramedicus , terugbetaalbare medicatie van categorie A, B of C .
Hospitalisatiekosten
De mensen zulllen automatisch hun terugbetaling ontvangen (via mutualiteit  of fiscus , zie verder)

De MAF garandeert dat mensen met laag inkomen nog tijdens het jaar dat ze boven hun plafond gaan het remgeld terug krijgen ., zo ook voor mensen met recht op leefloon (bestaansminimum), eveneens voor gezinnen waarvan een lid behoort tot de WIG’S , of een garantieinkomen heeft als oudere , of ouder zijn dan 50 jaar  , langer dan 1 jaar werkloos  en recht op verhoogde tegemoetkoming .

Gezinnen met hoger inkomen worden terugbetaald via de fiscus , steeds 2 jaar na de kosten .

De psychiatrische patiënten vormen een specifieke probleemgroep. De remgelden die zij betalen voor een verblijf in een verzorgingstehuis of bij een opname van meer dan 1 jaar in een psychiatrisch ziekenhuis zijn niet in de MAF opgenomen. Die zijn, samen met de supplementen, uitzonderlijk hoog. Deze patiënten lopen dus een groot risico om extreme betalers te worden. Anderzijds zou de opname van hun remgelden de kost van de MAF met 13% laten stijgen.


Meer over het MAF op het kenniscentrum (KCE)